May یا Might؟ کاربرد درست هر کدام چیست؟

فعل May یکی از قدیمی‌ترین فعل‌های زبان انگلیسی است که برای قرن‌های متمادی با فرم‌ها و معانی مختلفی به کار رفته است. امروزه اکثر فرم‌ها و معانی آن منسوخ شده و تنها دو فرم آن باقی مانده است:  May و Might.

در این مقاله به کاربرد درست May و Might می‌پردازیم. خیلی مهم است که May و Might را هم در مکالمات روزمره و هم در نوشتن متن‌های انگلیسی درست به کار ببریم. اگر می‌خواهید در استفاده از May یا Might دچار اشتباه نشوید این مقاله را تا انتها بخوانید.

May یا Might؟ شک یا حقیقت؟

معمولاً May و Might در گفتار یا نوشتار اشتباهی به جای هم به کار می‌روند؛ ولی باید دقت کرد که تفاوت‌هایی بین این دو وجود دارد.

چه زمانی از may استفاده می‌کنیم؟

وقتی از may استفاده می‌کنیم که بخواهیم از یک حقیقت یا مطلب درست یا عادتی همیشگی استفاده کنیم. به مثال‌های زیر توجه کنید:

I may have left my keys in the car.

ممکنه من کلیدهام رو تو ماشین ترک کرده باشم. (من بعضی اوقات فراموش‌کار هستم)

They may not have intended to insult me.

امکان نداره اون‌ها قصد توهین به من رو داشتن. (اون‌ها آدم‌های خوش‌نیتی هستن)

The invitation may have been lost in the mail.

ممکن است دعوت‌نامه در ادارۀ پست گم شده باشد. (ادارۀ پست معمولاً تأخیر دارد)

My brother may lend us his car to go to the mall.

امکان داره برادرم ماشینش رو به ما قرض بده تا به مرکز خرید بریم. (او خیلی بخشنده است)

چه زمانی از might استفاده می‌کنیم؟

اگر در جمله‌های بالا به جای may از might استفاده کنیم، معنای جملات از حالت بیان یک حقیقت به حالتی تغییر می‌کند که در آن گوینده پیشنهاد، درخواست یا شک و تردید خود را بیان می‌کند.

I might have left my keys in the car.

شاید من کلیدم رو تو ماشین جا گذاشته باشم. (ولی اونقدرها هم آدم حواس‌پرتی نیستم)

They might not have intended to insult me.

شاید اون‌ها منظورشون این نبوده که به من توهین کنن. (ولی خوب می‌دونستن دارن چی می‌گن!)

The invitation might have been lost in the mail.

شاید دعوت‌نامه در ادارۀ پست گم شده باشه (احتمالش هم هست که اون‌ها اصلاً دعوت‌نامه‌ای نفرستاده باشن)

My brother might lend us his car to go to the mall.

شاید برادرم برای اینکه بریم مرکز خرید ماشینش رو به ما قرض بده (آره وقت گل نی!)

همانطور که می‌بینید در 4 جملۀ اول که در آن‌ها may به کار رفته است، گوینده از یک واقعیت صحبت می‌کند ولی در 4 جملۀ دوم که might در آن‌ها به کار رفته است، گوینده بر مبنای شک و تردید، حدس و گمان و فرضیات صحبت می‌کند.

چه زمانی فقط از might استفاده کنیم؟

در موارد زیر فقط از might استفاده می‌کنیم:

  1. از موضوعی کاملاً فرضی صحبت می‌کنیم.
  2. از موضوعی صحبت می‌کنیم که کلاً بر مبنای حدس و گمان است.
  3. از موضوعی صحبت می‌کنیم که هیچ اطمینانی در مورد صحت آن نداریم.
  4. از موضوعی صحبت می‌کنیم که مغایر با واقعیت است.

If he’d had loving parents, he might have developed a more positive character.

اگه اون پدر و مادری می‌داشت که بیشتر بهش محبت می‌کردن، ممکن بود شخصیت خیلی مثبت‌تری رو در خودش رشد می‌داد. (ولی حالا که این جوری نیست و اون شخصیت مثبتی نداره)

If Keats had lived longer, he might have published more than fifty-four poems.

اگر کیتس بیشتر عمر کرده بود، ممکن بود بیشتر از 54 تا شعر بگه. (حالا که این جوری نیست و اون مرده)

If John Adams had paid attention to his wife, the Constitution might have been a very different document.

اگر جان آدامز به همسرش توجه نشان می‌داد ممکن بود قانون اساسی سندی کاملاً متفاوت باشد. (حالا که این طور نیست!)

چه زمانی فرقی نمی‌کند از کدام استفاده کنیم؟

یه طور کلی وقتی در مورد رخدادی نامطمئن در آینده صحبت می‌کنیم، می‌توانیم از may یا mightاستفاده کنیم. پائول برینز (نویسندۀ کتاب Common Errors in English Usage) معتقد است که کاربرد might نشان‌دهندۀ احتمال کمتری در رخ دادن اتفاقی است. وقتی از may استفاده می‌کنید یعنی احتمال رخ دادن آن اتفاق در آینده بیشتر است.

مثلاً وقتی گویندۀ خبر می‌گوید it may rain یعنی احتمال بارش باران خیلی بیشتر است تا زمانی که می‌گوید it might rain. در هر صورت نکته این جاست که چون داریم در مورد رخدادی غیرحتمی در آینده صحبت می‌کنیم مشکلی پیش نخواهد آمد اگر از هر کدام از این‌ها استفاده کنیم.

چه زمانی مهم است که از کدام استفاده کنیم؟

به جملۀ زیر که از روزنامۀ نیویورک تایمز (New York Times, 10 February 2022) انتخاب شده است دقت کنید:

John F. Kelly, the White House chief of staff, tried to stop classified documents from being taken out of the Oval Office and brought up to the residence because he was concerned about what Mr. Trump may do with them and how that may jeopardize national security.

وقتی راجع به رخدادی صحبت می‌کنیم که زمان رخداد آن گذشته است و نیازی نیست در مورد آن نگران باشیم، باید از might استفاده کنیم. همان طور که در این جمله دیدید فعل‌های جمله همه به فرم گذشته هستند. چون قرار بوده اتفاقی رخ دهد ولی از آن پیشگیری شده است. شکل درست این است که به جای may do و may jeopardize بنویسیم might do و might jeopardize.

خلاصۀ مطلب: May یا Might؟ کاربرد درست هر کدام چیست؟

با توجه به تمام نکاتی که گفته شد در استفاده از May یا Might در مکالمه‌های روزمره هیچ مشکلی نخواهیم داشت. اگر هم غیر از این حالات که به خوبی روشن شده‌اند، حالت دیگری پیش آمد که برایمان مبهم بود، مشکل خیلی بزرگی نخواهد بود اگر یکی را به جای دیگری به کار ببریم. اما برای نوشتن متن‌های انگلیسی (خصوصاً اگر خود را برای آزمون آیلتس آماده می‌کنیم!) باید نهایت دقت را به کار ببریم که May یا Might را در جای مناسب خود به کار ببریم.

فرق بین Can I و May I؛ نکتۀ تکمیلی

یکی از اشتباهات متداول بین زبان‌آموزان استفاده can به جای may است. برای اینکه این دو را به شکل صحیح به کار ببرید به دو نکتۀ زیر دقت کنید:

Can برای بیان یک توانمندی و قابلیت استفاده می‌شود.

I can speak English, but I can’t speak Russian.

I can’t come to visit you because I’m at work right now!

May برای بیان داشتن اجازۀ انجام یک کار استفاده می‌شود.

You may attend at classes once you pay for it.

You may use this card within two working days.

در همین زمینه:

برای اطلاع از جدیدترین مقاله‌ها، فیلم‌ها و همچنین کدهای تخفیف در خبرنامۀ سایت ثبت‌نام کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.